KARABIN WERNDL-HOLUB wz. 1867/77

Karabin Werndla posiadał zamek obrotowy i kurek zewnętrzny. Po częściowym napięciu kurka należało obrócić zamek o 120° przy pomocy skrzydełka. Obrót powodował odsłonięcie wlotu komory nabojowej. Jeśli w komorze nabojowej znajdowała się łuska była ona lekko wysuwana. Po wsunięciu naboju i po zamknięciu zamka należało napiąć kurek do końca. Gdy nastąpiło zwolnienie spustu kurek uderzał w iglicę i powodował wystrzał. Koniec zwolnionego kurka wchodząc w wycięcie zamka ryglował go uniemożliwiając obrót. Łoże karabinu wykonano z drewna orzechowego. Lufa była gwintowana - 6 bruzd lewoskrętnych. Karabin strzelał nabojem 11x 58R.Werndl. M1873 strzelały nabojami bocznego zapłonu M1867 kalibru 11,15 x 42 mm R.

Do broni używano bagnetów wz.67 i bagnetu 73/77, który był zmodyfikowana wersją tego pierwszego, o długości głowni 485 mm.