SYSTEM OBRONY ARTYLERYJSKIEJ

Zewnętrzny pierścień obronny Twierdzy Przemyśl o długości 45 km podzielono na VIII odcinków. Każdy odcinek posiadał: własne dowództwo, stałą załogę, polowe zaplecze szpitalne, służby pomocnicze i kwatermistrzowskie. Całościowo odcinki podlegały Naczelnemu Dowództwu Twierdzy Przemyśl. System ogniowy był tak zorganizowany, że sąsiadujące ze sobą forty wzajemnie się wspierały artylerią zlokalizowaną w tradytorach lub w wieżach pancernych. W sytuacjach ekstremalnych dowództwo Twierdzy Przemyśl posiadało mobilną rezerwę artyleryjską - ciągnioną trakcją motorową która w razie zagrożenia rozwijała swoje stanowiska ogniowe w wskazanym rejonie. Rezerwę tę stanowiły moździerze 305 mm, działa 120 mm oraz 150 mm, haubice wz.1894/1911. Według wyliczeń nasycenie artyleryjskie artylerią forteczną wynosiło średnio od 12 do 15 dział na 1km odcinka obrony. A artylerią polową 4 działa na 1km odcinka obrony.