 |  |  |
|
|
||
KARABINY MASZYNOWE Karabiny maszynowe to broń wprowadzona do uzbrojenia armii europejskich pod koniec XX wieku. Służyły do zwalczania siły żywej nieprzyjaciela na dalszych odległościach. Karabiny maszynowe tego okresu posiadały szybkostrzelność około 300 strzałów/min. i prowadzono z nich ogień bezpośredni do celów oddalonych o 1000 m. Karabiny te umożliwiały również prowadzenia rozproszonego ognia zaporowego na odległość 2000 - 2500 m i był to ogień prowadzony nie do konkretnego celu lecz w tak zwany rejon. Karabiny zasilane były z taśmy amunicyjnej a obsługę stanowiło 2 osoby - celowniczy i amunicyjny, którego często nazywano "taśmowym". Stanowiska dla karabinów maszynowych w kazamatach fortu posiadały specjalne uchwyty do mocowania broni i osłonięte były płytami stalowymi. Na wyposażeniu fortów były karabiny maszynowe typu:
|
||