ZDOLNOŚĆ BOJOWA, STAN GARNIZONU i WYPOSAŻENIE

Pierścień zewnętrzny miał 45 km obwodu i składał się z 17 dział głównych (fortów). Ponadto wybudowano 14 stałych działobitni, 2 stałe linie okopów i 2 stałe bazy dla piechoty. Wewnętrzny system zabezpieczeń charakteryzował się obecnością 21 dział obronnych. W dniu wybuchu wojny, zdolność bojowa Twierdzy wynosiła ok. 75 % jej faktycznych możliwości i przedstawiała się następująco:

Stan garnizonu Twierdzy - 128 tys. osób
14,5 tys. koni
1022 dział
tabor ok. 4 tys. wozów

Przyczyną takiego stanu był zbyt długi okres budowy i często zmieniające się decyzje, nakazujące wstrzymanie lub kontynuację prac fortyfikacyjnych, w zależności od sytuacji politycznej w Europie.
W skutek długoletniej budowy przeważająca cześć fortów obronnych była po prostu... przestarzała. Uznano za "wytrzymałe na działanie wszystkich rodzajów pocisków" tylko 12 fortów. Pozostałe miały być odporne na pojedyncze uderzenia granatów. Żaden z powstałych fortów nie było odporne na działanie artylerii stromotorowej kalibru 305 i 420 mm.