DRUGIE OBLĘŻENIE

Zaczęto gorączkowo uzupełniać zapasy dla garnizonu Twierdzy Przemyśl. O skali przedsięwzięcia niech świadczy fakt, że do obsługi pociągów z zaopatrzeniem skierowano 100 lokomotyw. W sumie do Twierdzy Przemyśl dotarło 213 pociągów z różnego rodzaju zaopatrzeniem. Pomimo tak dużego zaangażowania, nie udało się uzupełnić zapasów do wymaganych norm. Brakowało głównie żywności, leków i środków opatrunkowych, ciepłej odzieży i opału. W dniu 5 listopada 1914 roku armia austriacka wskutek niekorzystnych zmian na froncie zmuszona był cofnąć się w kierunku zachodnim. Niedokończone dzieło zaopatrzenia wywołało niepokój zarówno wśród obrońców jak i dowództwa Twierdzy. W nocy z 5/6 listopada 1914 roku Twierdza Przemyśl została powtórnie zaatakowana. Stan załogi twierdzy wynosił wówczas:

131 tys. żołnierzy
21,5 tys. koni
30 tys. ludności cywilnej
2 tys. jeńców rosyjskich

Zbliżające się do Twierdzy Przemyśl wojska rosyjskie, wyciągnęły wnioski z poprzednich walk i nie przejawiały zbytniej aktywności. Wprost przeciwnie, otoczyły ją pierścieniem wojsk. Brak dostatecznego zaopatrzenia, sroga zima oraz konieczność żywienia ludności cywilnej i jeńców, spowodowały gwałtowne wyczerpywanie się zapasów. Wojska rosyjskie okupujące Twierdzę uniemożliwiały jakiekolwiek dostawy zaopatrzenia z zewnątrz. Dnia 10 grudnia 1914 roku podjęto decyzje o zmniejszeniu racji żywnościowych dla żołnierzy. Dnia 17 grudnia Intendentura forteczna po dokonaniu obliczeń stwierdziła, że stan zapasów pozwoli na prowadzenie działań nie dłużej jak do 15 stycznia 1915 roku. Dlatego dowództwo Twierdzy podjęło decyzje o uboju koni na potrzeby aprowizacyjne. W dniach od 23 grudnia 1914 do 6 stycznia 1915 roku dokonano uboju ok. 10 tys. koni co bardzo zmniejszyło mobilność zmęczonych i wyczerpanych obrońców. Dla obrońców Twierdzy Przemyśl oraz ludności cywilnej nastał bardzo trudny okres.